อยู่ดีๆก็เกิดความรู้สึกอยากจะเปลี่ยนบล็อกขึ้นมา ไม่รู้สิ รู้สึกว่าอันนี้ตกแต่งไม่ได้ดังใจหลายอย่าง ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน แอบเซ็งตัวเองที่ทำอะไรเหมือนคนจับจดแบบนี้ เฮ่อออ เอาเป็นว่าเข้าไปเยี่ยมชมบล็อกใหม่กันได้นะ ใครที่ติดตามเรื่องการไปเรียนต่อที่แทสเมเนีย ก็ไปดูได้ในโน้นเลย
ง่าาา เรื่องบัตรโทรศัพท์กลับไทยนี้ไม่ซับซ้อนอะไรมากนะ ส่วนมากบัตรจะราคา 10$ ก็โทรได้จนหมดเงินตามมูลค่าบัตร แล้วแต่เรทราคาของประเทศ มันจะต่างกัน ซึ่งเค้าจะมีบัตรหลายแบบมาก แต่ที่แนะนำสำหรับโทรกลับไทยคือ บัตร Lotus ถูกมากๆ ตามมูลค่าบัตรโทรได้เกิน 1000 นาทีเลยนะ (เพื่อนแม่แนะนำมา ขอบคุณไว้ที่นี่ด้วยค่ะ)
ขั้นตอนทั้งหมดที่จะใช้งานก็ง่ายแสนจะง่าย ไปซื้อบัตรมาจากตามร้านขาย ก็จะมีตามชุปเปอร์ แถวๆที่ขายบุหรี่ ก็คือหาซื้อได้ที่เดียวกับพวกบัตรเติมเงินแหละ เมื่อจะโทรให้ทำตามขั้นตอนดังนี้
1. ขูดรหัสด้านหลัง แล้วโทรไปยังเบอร์ศูนย์กลาง ซึ่งเบอร์นี้มันแล้วแต่รัฐที่เราอยู่ จะมีบอกไว้อยู่แล้วที่ตัวการ์ด
2. เลือกภาษา ส่วนมากก็จะมีภาษาไทยด้วย
3. กดรหัสบัตร ตามด้วยเครื่องหมาย #
4. กดรหัสโทรออกนอกประเทศ คือ 0011 ตามด้วยรหัสประเทศไทยคือ 66 ตามด้วยเบอร์ที่จะโทรไป แต่ตัด 0 ออกไม่ว่าเบอร์บ้าน เบอร์มือถือก็ตาม เช่น เบอร์บ้านแม่ 0011 662 539 xxxx เบอร์มือถือแฟน 0011 668 1xxx xxxx
แต่ในการจะโทรด้วยบัตรต่างแดนเนี่ยเนี่ย มันจะเสียค่าต่อสายด้วยนะ โทรจากเครื่องบ้านเริ่มต้นที่ครั้งละ 50 เซ็นต์ขึ้นไป แต่สำหรับเครื่องสาธารณะ ก็หยอดเหรียญอย่างต่ำ 50 เซ็นต์ แต่จะดีกว่าถ้าเราใช้บัตรโทรศัพท์ในการโทร เพราะว่าจะคิดแค่ 50 เซ็นต์เท่านั้นเลย ซึ่งบัตรโทรศัพท์ธรรมดา (ที่ไม่ใช่ข้ามแดน) นี้ก็หาซื้อได้ทั่วไป เช่นเดียวกะบัตรเติมเงินนั่นแล ถ้าใครต่อด้วยมือถือ จะไม่คิดเป็นครั้งนะ จะคิดเป็นนาที ไม่ใช่ต่อครั้งแบบเครื่องบ้าน หรือสาธารณะ ซึ่งบางเครือข่ายเค้าจะทำโปรโมชั่นร่วมกับบางบัตร ให้เราเสียค่าต่อตรงนี้ถูกลงถึงฟรี อย่าง virgin หรือ optus
และที่ต้องจำไว้ให้แม่นเลยคือว่า ถ้าโทรแล้วมันไม่ติด สายหลุด หรือว่าโทรเสร็จแล้วจะโทรต่ออีกเบอร์ อย่ากดวางเป็นอันขาด สำหรับการต่อสายด้วยเบอร์บ้านและสาธารณะ เพราะจะเท่ากับว่าคิดค่าต่อครั้งใหม่ ให้กดเครื่องหมาย # ไปสองที เพื่อกดเบอร์ใหม่ได้ หรือโทรซ้ำเบอร์เดิมได้ แต่กับมือถือไม่ต้อง เพราะมันคิดเป็นนาทีตลอดอยู่แล้วจ้า
ง่ายจริงๆใช่ไม๊ล่ะ คิคิ
มนุษย์จะอยู่ได้โดยปัจจัย 4 เป็นหลัก คือ อาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม และ ยารักษาโรค แต่ทุกวันนี้ความต้องการของเราเริ่มแหวกออกจากขีดจำกัดมากขึ้น ทำให้เรามีปัจจัยในการดำรงชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง นั่นก็คือ เงิน นั่นเอง เย้ยยย ไม่ใช่แระ มันคือ โทรศัพท์เคลื่อนที่ ตะหาก หรือที่เราเรียกแบบบ้านๆว่า มือถือ นั่นเอง
เมื่อเรามาถึงได้สักอาทิตย์นึงแล้ว (ส่วนมากนิยมเดินทางมาถึงวีคนึงก่อนเริ่มเรียน) เราก็ได้ไปเที่ยวสถานที่น่าสนใจได้ไปดูแหล่งที่เราจะซื้อหาของกินของใช้สำหรับชีวิตประจำวันกันมาแล้ว ไม่ว่าจะไปเองหรือมีใครพาไปก็ตาม ทีนี้ก็ถึงเวลาที่เราเริ่มจะต้อง make friend กันแล้วล่ะ ในช่วงแรกนี้ คนที่อยู่กับโฮสต์ อาจจะยังไม่จำเป็นต้องมีมือถือเป็นของตัวเอง เพราะว่าโฮสท์จะพาเราไปไหนต่อไหน เป็นการแนะนำ (ถ้าไม่เจอโฮสท์ที่ร้านกาจเกินไปอะนะ) แต่กับคนที่อยู่กับรูมเมท หรืออยู่ฟอมหาลัยที่มีคนเยอะๆ ก็จะเริ่มมีเพื่อนเยอะขึ้น (อย่างน้อยก็เยอะกว่าพวกอยู่โฮสท์ละวะ) แน่นอนว่าเมื่อมีเพื่อนเยอะขึ้น ก็ย่อมต้องมีการติดต่อสือสาเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว (จริงจังไปป่ะ งิงิ) ทีนี้มือถือก็เลยกลายเป็นสิ่งที่ขาดไม่ไ่ด้ขึ้นมาทันที ดังนั้น มาเรียนรู้การใช้มือถือในดินแดนออสซี่ กันเถอะ
พูดกันตรงๆว่า คนที่มีปัญญาไปเรียนถึงเมืองนอกเมืองนา ก็เป็นคนที่มีมือถือเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น เพราะฉะนั้น ถ้าคุณไม่ไ่ด้ใช้มือถือเครือข่าย Hutch หรือเครือข่าย Cat CDMA แล้วละก็ สามารถเอาเครื่องที่มีอยู่นั่นแหละ มาใ้ช้ที่นั่นได้เลย มาซื้อซิมใส่เอา ส่วนผู้ใช้ Hutch (อย่างเรา) ที่ต้องหาซื้อมือถือเครื่องใหม่ ที่รองรับกับระบบของที่นี่ หรือว่าอยากเปลี่ยนมาใช้เครื่องใหม่ ให้เข้ากับชีวิตใหม่ๆที่นี่ ก็เข้าไปหาข้อมูลมือถือได้ที่ ห้องมาบุญครอง ณ เวบพันทิปจ้ะ แต่ใครที่จะไปหาซื้อที่นั่นก็แล้วแต่นะ เค้าก็มีขายพร้อมเครื่องแบบบ้านเรา เพียงแต่ว่าบ้านเค้ายังมีระบบล็อกเครื่องอยู่น่ะสิ ไม่ใช่ว่าใช้เครื่องนึงอยู่จะสับซิมกันได้ไปมานะ ต้องเสียค่าปลด สมมติซื้อมาแล้ว ใช้ไม่เวิร์คจะไปใช้ค่ายอื่นก็ต้องปลดก่อน หรือว่าจะยังไมไ่ด้หมดเวลาล็อกเครื่อง เรียนจบกลับไทยพอดี ก็ต้องไปปลดเสียเงินกันเปล่าๆ สู้ซื้อจากไทยไปดีกว่า ถูกกว่าด้วยนะ ในรุ่นที่เป็นพวก smart phone อ่ะ แต่รุ่นทั่วๆไปก็พอกัน
ทีนี้ก็มีตัวเครื่องกันแล้ว มาดูกันดีกว่าว่าที่โน่นเค้ามีผู้ให้บริการกันกี่รายบ้าง แล้วรายไหนมีโปรโมชั่นแจ่มๆกว่ากัน
อิอิ ขอแนะนำเครือข่ายที่ชอบก่อนเลย เพราะปลื้มเจ้าของมาก เวอร์จิ้นจะมีมือถือราคาถูกให้เลือกมากกว่าเจ้าอื่น เริ่มต้นที่ 49$ เองแหละ สำหรับแบบเติมเงินนะ ส่วนซิมเติมเงินก็ถูกแสนถูก แค่ 10$ เอง มีเงินมาให้ด้วย 10$ เช่นกัน ค่าโทรของเวอร์จิ้นจัดว่าถูกที่สุดอยู่ในตอนนี้ สำหรับแบบเติมเงินนะ คือ โทรหากันเองฟรี ส่งแมสเสจก็ฟรี แต่โทรหาเครือข่ายอื่นจะมีสองราคา คือ 15 และ 33 เซ็นต์ ต่อ 30 วินาที แล้วแต่การเติมเงินที่เติมไป
ส่วนแบบจดทะเบียน จะเป็นแบบผูกโปรโมชั่นไปเลยฟรีตัวเครื่อง แต่บังคับใช้โปรตามที่กำหนด ซึ่งก็จะไม่คล่องตัวเท่าแบบเิติมเงิน เพราะมีเอกสารให้ต้องเกี่ยวพันยุ่งยาก ตรงนี้ถ้าใครไม่รำคาญ ก็ถือว่าโอเคนะ เพราะเครื่องที่เค้าเลือกมานี่แจ่มๆทั้งนั้นเลยแหละ้ อ้อ แล้วมีระบบคล้ายๆผ่อนเครื่องด้วยดิ ส่วนมากมีผูกกะเครื่องรุ่นฉลาดๆอะนะ แต่ๆๆๆ มันผูกสัญญา 24 เดือนเลยนะ ก่อนซื้อคิดดีๆ ถ้าอยู่ยาวก็แล้วไป หรือจะซื้อซิมจดทะเบียนอย่างเดียวก็ได้ ถ้ามีเครื่องแล้วเช่นกัน โปรรายเดือนก็จะเริ่มที่ 20$ ยาวไปถึง 145$ เลย จะได้เงินโทรต่างกันไป โปรแพงก็ได้ค่าโทรเยอะ เหมือนบ้านเราน่ะแระ งิงิ แล้วก็เช่นเคย เครือข่ายเดียวกันส่งแมสเสจฟรี
รายละเอียดอื่นๆไปติดตามกันเอาเองในเวบแล้วกัน เรื่องสถานที่หาซื้อเครื่อง สถานที่ซื้อบัตรเติมเงิน วิธีเติมเงิน การส่งบิลมาเก็บรายเดือน บลาๆๆ อ้อ ลองไปเช็ค mobile coverage ดูก็ดีนะ จะได้ชัวร์มากขึ้น
2. OPTUS
นี่คือเครือข่ายที่นักเรียนไทยนิยมใช้กันมากที่สุด เพราะใช้โทรกลับไทยคุ้มกว่าเจ้าอื่น หึหึ ก็จะเหมือนๆกันคือมีทั้งแบบเติมเงิน และแบบรายเดือน ซึ่งของบอกว่าแบบเติมเงินของค่ายนี้ยุ่งชิบ มีโปรเยอะแยะยังกับของไทยเลยอ่ะใครที่รำคาญ ชอบอะไรตรงๆง่ายๆ แนะนำให้ไปใช้เวอร์จิ้นดีกว่า มีเท่าที่บอกไปข้างบนนั่นจริงๆ เพราะยังไงเราก็ใช้บัตรโทรต่างแดน โทรกลับไทยกันอยู่แล้ว ไม่ไ่ด้เอามือถือใช้ตลอดหรอก จริงแมะ
สรุปว่าไปอ่านเองในเวบแล้วกัน คิคิ มันเยอะจริงๆง่าา มันมีโบนัสเบอร์ มีเพิ่มค่าเงินอะไรยุ่งยากอ่ะ แต่ขอบอกว่าถึงจะใช้เติมเงินนะ วิธีการเปิดบริการก็ยุ่งยากพอสมควรเลย ใครที่อยู่เองคนเดียว แล้วภาษาไม่แข็งแรงคงลำบากหน่อย เพราะเค้าจะถามรายละเอียดเราเยอะมากๆอ่ะ เพื่อใช้แสดงตน
3. Telstra
เครือข่ายนี้ก็ละเอียดนะ แต่ยังไม่เทาตัวบนอ่ะ ง่ายกว่ากันเห็นๆ สรุปแล้วไปอ่านในเวบเองเหอะ เพราะปวดหัวมากเลยเรื่องพวกนี้ ไอ่เราตอนอยู่ไทยก็ไม่ได้ใช้แบบเติมเงินด้วยดิ ไม่คุ้นเลยเลิกใช้มาหลายปีแล้ว
4. Three
เจ้านี้ดูไม่ค่อยจะเป็นที่พูดถึงเท่าไหร่นะ สำหรับนักเรียนไทย แต่แย่อ่ะ เพราะว่าเครื่องที่ราคาถูกสุดก็เกิน 150$ แล้วอ่ะ ไม่ไหวๆ สรุปก็ไปอ่านเอาเองในเวบเช่นเคยนะคะ นะนะนะ
การใช้โทรศัพท์ที่นี่ ในส่วนของค่าโทรเป็นสิ่งสำคัญ เพราะระบบส่วนมากที่นี่ เครือข่ายเดียวกันจะโทรหากันฟรี ดังนั้นถึงได้บอกในตอนแรกไปว่ารอเจอเพื่อน รอมีเพื่อนก่อน แล้วดูว่าส่วนมากเค้าใช้อะไรกัน จะได้โทรฟรีไง๊
ตอนต่อไปจะพูดถึงการโทรกลับไทยจ้า
